cellulite-

سلولیت | روش های درمان سلولیت

هرآنچه که درباره‌ی سلولیت باید بدانید

سلولیت شرایطی است که در آن پوست حالت ناهموار با فرورفتگی و برجستگی پیدا میکند. به طور معمول سلولیت بیشتر در ران‌ها و باسن به وجود می‌آید اما ممکن است در نواحی دیگر بدن هم دیده شود.سلولیت زمانی پدید می‌آید که چربی زیر پوست در محل باندهای پیوندی به داخل کشیده می‌شود.

حقایقی درباره‌ی سلولیت

• هشتاد تا نود درصد زنان احتمالا سلولیت را تجربه می‌کنند.
• سلولیت به خاطر ظاهر و ساختارش، پوست پرتقالی هم نامیده می‌شود.
• درمان‌های بیشماری برای رفع سلولیت وجود دارد اما اثرات اغلب موقتی هستند.
• رژیم غذایی با چربی کم، ترک سیگارو سبک زندگی فعال میتواند به کاهش سلولیت شدید کمک کند.

سلولیت چیست؟

سلولیت اصطلاحی است برای حالت فرورفته و برجسته در پوست.
اصطلاحات زیادی برای سلولیت وجود دارد از جمله پوست پرتقالی، حالت پنیری، حالت تشکی و غیره.
بدن زنان و مردان، هر دو ممکن است دچار سلولیت شوند اما علت شیوع بیشتر در زنان آن است که توزیع چربی، عضلات و بافت پیوندی در زنان متفاوت از مردان است.
حدود هشتاد تا نود درصد زنان در دوره های مختلف زندگی ممکن است با این مشکل مواجه شوند.

درجات مختلف سلولیت

مقیاس شدت سلولیت که در سال ۲۰۰۹ منتشر شده است، شدت سلولیت در سه سطح طبقه بندی می‌کند:
• درجه یک یا ضعیف: یک حالت پوست پرتقالی ملایم با حدود یک تا چهار فرورفتگی و یا شل شدگی در پوست دیده می‌شود.
• درجه دو یا متوسط: بین پنج تا نه فرورفتگی که به نظر میرسد به شکل پنیری، پوست را پوشانده است.
• درجه سه یا شدید: با ده فرورفتگی عمیق یا بیشتر، پوست ظاهری مثل تشک دارد و به شدت ناهموار است.

دلایل ایجاد سلولیت

علت دقیق سلولیت همچنان ناشناخته است، اما به نظر می‌رسد که سلولیت از تعامل بافت پیوندی که در زیر سطح پوست قرار دارد با لایه ی چربی ای که دقیقا زیر آن قرار گرفته، ایجاد می‌شود.
در زنان، سلولهای چربی و بافت پیوندی در این لایه به صورت عمودی قرار گرفته اند.
اگر سلولهای چربی به لایه ی پوست برسند باعث ایجاد ظاهر سلولیت می‌شوند.
در مردان این بافتها ساختار متقاطع دارند که این ساختار احتمالا علت کمتر دیده شدن سلولیت در مردان است.
به نظر می‌رسد عوامل دیگری هم در احتمالا ایجاد سلولیت دخیل باشند.

عوامل هورمونی موثر در سلولیت و سن

احتمالا هورمون‌ها نقش مهمی در پیشرفت سلولیت دارند. استروژن، انسولین، نورآدرنالین، هورمون‌های تیروئید و پرولاکتین در روند تولید سلولیت موثر هستند.
یک نظریه این است که با کاهش سطح استروژن در زنان در سنین یائسگی، جریان خون به بافت پیوندی هم در زیر پوست کم می‌شود.
گردش خون پایین به معنای اکسیژن کمتر در آن ناحیه است که منجر به کاهش تولید کلاژن می‌شود. از طرف دیگر سلول‌های چربی با کاهش استروژن، حجیم می‌شوند.
ترکیب این عوامل با یکدیگر باعث می‌شود رسوبات چربی بیشتر دیده شوند. همانطور که چربی زیر پوست وارد بافت پیوندی ضعیف می‌شود، حالت فرورفتگی در پوست بیشتر آشکار می‌شود.
افزایش سن همچنین سبب کاهش الاستیسیته‌ی پوست، نازک شدن و شل شدن آن می‌شود و این باعث افزایش احتمال سلولیت در سنین بالا می‌شود.

اثر ژنتیک بر سلولیت

برخی از ژن های خاص برای تولید سلولیت نیاز هستند. عوامل ژنتیکی را می‌توانند به سرعت متابولیسم، توزیع چربی زیر پوست، قومیت و سطح گردش خون مرتبط باشند.
بنابراین عوامل ژنتیکی ممکن است احتمال ایجاد سلولیت را افزایش دهند.

عوامل تغذیه ای و سبک زندگی موثر در سلولیت

با اینکه سلولیت توسط سموم بدن ایجاد نمی‌شود اما یک سبک زندگی سالم می‌تواند به کاهش احتمال سلولیت کمک کند. ورزش و رژیم غذایی ممکن است در کاهش ظاهر سلولیت موثر باشد. افرادی که بیش از حد چربی، کربوهیدرات و نمک و مقدار کمی فیبر مصرف می‌کنند، احتمالا سلولیت بیشتری دارند.
همچنین ممکن است در افرادی که سیگار می‌کشند، ورزش نمی‌کنند و مدت طولانی یک جا می‌نشینند سلولیت شایع تر باشد.
پوشیدن لباس های تنگ باعث محدودیت جریان خون می‌شود و این خود به تشکیل سلولیت کمک می‌کند.
سلولیت در افرادی که چربی بیشتری دارند شایع تر است اما افراد لاغر هم ممکن است دچار سلولیت شوند. در سنین بالای ۲۵ احتمال سلولیت بیشتر است اما در جوانان و نوجوانان هم دیده می‌شود.

روش‌های درمان و از بین بردن سلولیت

برای از بین بردن سلولیت چندین درمان پیشنهاد شده است.
آکادمی پوست آمریکا (AAD) ، تعدادی از روش هایی را که ممکن است با شکستن باندهای بافت پیوندی در زیر پوست به کاهش ظاهر سلولیت کمک کند، بررسی کرده است.
درمان با امواج آکوستیک، از دستگاهی برای انتقال امواج صوتی به زیر پوست استفاده می‌کند. این روش ممکن است موثر باشد اما چندین جلسه طول می‌کشد.
لیزر درمانی می‌تواند ظاهر سلولیت را برای یک سال با بیشتر بهبود ببخشد. این روش شامل وارد کردن میله‌ی نازک لیزر به زیر پوست است که باعث تجزیه‌ی بافت می‌شود. این روش می‌تواند به افزایش ضخامت پوست از طریق افزایش کلاژن‌سازی کمک کند. پوست با ضخامت مناسب ظاهر سلولیت را کاهش می‌دهد.
سابسیژن که در آن باندهای بافت‌پیوندی اطراف توده‌های چربی توسط یک سوزن قطع می‌شود. به گفته ی AAD اثرات این روش تا دو سال باقی می‌ماند.
آزادسازی بافت از طریق مکش باندهای بافت پیوندی را با استفاده از دستگاهی که تیغه های کوچکی دارد، برش می‌دهد. همانطور که باندها پاره میشوند، بافت به سمت بالا آمده و فرورفتگی‌ها محو می‌شوند و سلولیت از بین می‌رود. نتایج این روش تا سه سال باقی می‌ماند اما اطلاعات و تحقیقات کمی برای این روش در دسترس است.
کربوکسی تراپی شامل تزریق گاز دی اکسید کربن به زیر پوست است. عوارض جانبی این روش شامل کبودی و ناراحتی بعد از درمان است اما به هر حال بعضی از سلولیت‌ها را از بین می‌برد.
اندرمولوژی شامل ماساژ و مکش خلا است که پوست را بلند میکند. سازمان غذا و دارو امریکا اندرمولوژی را به عنوان روشی ایمن و بی خطر اعلام کرده اما با این حال شواهد کمی در مورد نتایج آن وجود دارد.
درمان لونیترمی سلولیت شامل پوشش ناحیه‌ی سلولیت با گل یا خاک رس خاصی است که قبل از اعمال جریان الکتریکی آن را با پوشش پلاستیکی می‌پوشانند. موثر بودن این روش هنوز ثابت نشده است.
رادیوتراپی با ایجاد گرما در پوست سلولیت را کاهش می‌دهد اما نتایج آن کوتاه مدت است.
لیپوساکشن با لیزر مقادیر کم چربی را حذف می‌کند اما ممکن است ناهمواری‌های پوست را افزایش دهد. هنوز معلوم نشده است که این روش در کاهش سلولیت بتواند موثر باشد.
پیکرتراشی اولتراسونی با هدف قرار دادن سلول‌های چربی، آنها را از بین می‌برد اما در این روش هم تحقیقات زیادی برای اثبات تاثیر این روش وجود ندارد.

داروها و کرم های موثر در درمان سلولیت

برخی داروها و کرم ها به دلیل اثر بر بافت چربی، برای درمان سلولیت پیشنهاد شده‌اند.
کافئین سلولها را دهیدراته می‌کند و آنها کمتر قابل دیدن می‌کند. کرم‌های دارای کافئین باید به طور روزانه استفاده شوند. انواع مختلفی از این کرم ها در بازار موجود است.
رتینول می‌تواند با افزایش ضخامت پوست ظاهر سلولیت را تا حدودی محو کند. برای دیدن نتایج آن حداقل شش ماه دوره‌ی مصرف دارد. بهتر است قبل از استفاده از رتینول تست آلرژی به رتینول بدهید. زیرا رتینول در بعضی افراد عوارض جانبی مانند تپش قلب ایجاد می‌کند.
برخی محققان استفاده از داروهای افزایش متابولیسم و گردش خون را پیشنهاد می‌کنند با این حال این داروها تست نشده‌اند و نتایج آن‌ها ثابت نشده است.

روش های جایگزین

درمان‌های جایگزین یا مکمل های دارویی شامل کافئین یا عصاره ی دانه ی انگور هستند که به صورت خوراکی، موضعی یا تزریقی برای کاهش سلولیت استفاده می‌شوند اما هنوز موثر بودن آنها اثبات نشده است.
بعضی افراد از لباسهای گن مانند مخصوص سلولیت استفاده میکنند که بلافاصله ظاهر سلولیت را از بین میبرد. این لباس ها با افزایش جریان خون و لنف به باعث بهبود سلولیت می‌شوند.
لیپوساکشن و رژیم غذایی به درمان سلولیت کمک نمی‌کند زیرا نمیتواند باندهای بافت پیوندی را از بین ببرد.
با این حال کاهش مصرف چربی به معنای چربی های کمتر در زیر پوست و اطراف باندهای بافت پیوندی است. رژیم غذایی سالم و متعادل و ورزش منظم به بهبود ظاهر سلولیت کمک می‌کند.

exercise

ورزش بعد از لیپوساکشن | ورزش، مانع از اضافه وزن بعد از لیپوساکشن می‌شود!

محققان دانشگاه سائوپائولوی برزیل گزارش دادند افرادی که تحت لیپوساکشن شکمی قرار می‌گیرند ممکن است افزایش وزن جبرانی در چربی های احشایی را تجربه کنند که به نوبه ی خود ممکن است خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی را افزایش دهد. با این حال فعالیت جسمانی و ورزش بعد لیپوساکشن ممکن است از افزایش وزن جبرانی جلوگیری کند.

چربی احشایی

چربی احشایی همچنین به عنوان چربی ارگان، چربی شکم یا چربی داخل شکمی، در داخل حفره ی شکمی در بین اندام های داخلی مثل کلیه، کبد، روده، معده و غیره وجود دارد.
چربی احشایی متفاوت از چربی زیر پوست یا چربی داخل عضلات اسکلتی، است. چربی موجود در باسن یا ران، چربی زیر جلدی است، اما چربی های عمق شکم، چربی احشایی هستند. چربی های احشایی اضافی، باعث افزایش خطر ابتلا به بیماری های التهابی، دیابت نوع دو، بیماری‌های قلبی و عروقی و سایر بیماری‌های مرتبط با چاقی می‌شود.
هیچ کس از تاثیر دراز مدت لیپوساکشن بر سلامتی مطمئن نیست!
تحقیقات نشان می‌دهد لیپوساکشن یکی از رایج‌ترین روش‌های جراحی برای بهبود ظاهر افراد است با این حال هیچ کس واقعا نمیداند که تاثیر طولانی مدت آن بر سلامت چیست.
برخی مطالعات نشان داده‌اند که لیپوساکشن می‌تواند باعث تغییرات متابولیک در بدن بیمار شود که باعث بازگشت اضافه وزن می‌شود. گاهی به علت خارج شدن چربی از یک ناحیه و کاهش ناگهانی چربی بدن، در نهایت بدن در ناحیه ی دیگری چربی اضافی تولید میکند. گروهی از محققان بررسی کرده‌اند که آیاورزش بعد لیپوساکشن به صورت منظم ممکن است به جلوگیری از بازگشت چربی کمک کند یا نه.

ورزش بعد لیپوساکشن، مهم و ضروری است

محققان دریافته‌اند حذف چربی از بدن با روشی مثل لیپوساکشن، ممکن است به کاهش انرژی کلی بدن و رشد جبرانی چربی های احشایی که عامل ابتلا به بیماریهای قلبی و عروقی است، بشود. خبر خوب این است که تمرینات ورزشی در مقابله با این رشد چربی جبران ناپذیر موثر بوده است. اگر کسی تصمیم به انجام لیپوساکشن بگیرد، بسیار مهم است که این فرد بعد از لیپوساکشن به طور منظم ورزش کند.

سی‌و‌شش زن سالم تحت جراحی لیپوساکشن قرار گرفتند. دو ماه بعد آنها به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند:
• گروهی که ورزش کردند: شرکت کنندگان در یک برنامه‌ی چهارماهه‌ی ورزشی شرکت کردند.
• گروهی که ورزش نکردند: لیپوساکشن به طور موثری باعث کاهش چربی‌های شکمی زیرپوستی شده بود. با این حال بعد از شش ماه، کسانی که ورزش نکرده بودند با اینکه کالری کمی مصرف میکردند، دچار افزایش ده درصدی چربی احشایی شدند

متخصصان معتقدند بیماران باید از رشد جبران ناپذیر چربی احشایی جلوگیری کنند و از خطرات بالقوه ی بهداشتی مرتبط با لیپوساکشن اطلاع داشته باشند. متخصصان بهداشت و درمان ورزش منظم بعد از لیپوساکشن را توصیه می‌کنند .

مطالب مرتبط

درحال جستجو...

جدیدترین مطالب

logo-white

مشاور لاغری و زیبایی شما

کلینیک شمال تهران: ۱۶ ۲۸۴ ۲۸۴

مرکز شماره ۲: ۴۸۸ ۴۲۲ ۲۸

مرکز شماره ۳: ۰۶ ۲۸۴ ۲۸۴

© 2017 لاغری.com. تمامی حقوق محفوظ است.